ENTREVISTA A EMMA E ISA

"Os mellores non varían constantemente"

O que ía ser un traballo monotemático converteuse nunha entrevista a dúas bandas. Aquí estás dúas das persoas que máis coñecen o comportamento do xénero humano (en concreto algúns especimens coñecidos deste blogger) en plena euforia de fin de semana e festas de "guardar".

Isa e Emma, Emma e Isa, contestaron a este cuestionario en plena tarefa laboral (atender aos parroquianos a golpe de martes pola noite)

Canto tempo leva aberto o Malas Pécoras?

Isa- Pois penso que, once ou doce anos.
Emma-Once, once.

Esta non era a verdadeira pregunta coa que quería comezar esta entrevista. A pregunta era esta: por que abriches o Malas Pécoras? Queres moito ao xénero humano?

Ah, non, foi todo culpa de Emma

Ai si?

Si, todo.

Por que?

Por que a idea foi dela, eu aquí son mera colaboradora. ahahahahahaha

E non che preguntaron logo, "qué hace una chica como tú de la Estrada, en un sitio como este"?

Si, iso despois. Esa é unha pregunta habitual.

O primeiro día que abristes e que vistes entrar ao primeiro cliente, pensastees "diosmío, o que me espera"?

Noooonnn!!! hihihi, porque eran todos coñecidos, papás, nais, irmáns, primos....porque abrimos un domingo e convidamos a todos os coñecidos, os máis íntimos hahahahahaha

Quen deseñou o rótulo da entrada?

Isa- Un rapaz de Vigo. Como se chamaba o rapaz de Vigo que deseñou o rótulo?
Emma- Abel.
Isa- Era un aerógrafo que veu un día ver o local e contámoslle o que tiñamos pensado facer aquí. E foi ao que se lle ocorreu esa idea.

E a persoa que se deixou retratar para o rótulo existe?

Isa- El inspirouse en Marlene Dietrich, en teoría.
Emma- Vira unha foto de Marlene Dietrich nunha revista e levouna para facelo.
Isa- Era unha foto, pero tal cal a reproduciu.

Por que lle chamastes Malas Pécoras, fostes "chicas malas" ou queriades espantar a alguén?

Isa- Non, iso foi unha confusión.

Mimá.

Isa- Si, unha confusión. Foi en Madrid, que estabamos dando un paseo, e había un local con luces de neón, pero había algunha que estaba fundida. Pero isto anos antes de pensar, imaxinar que iamos montar un bar. E o primeiro que limos foi "pécora", que logo ao final era "pecera".
Emma-Si, así vimos nese garito.
Isa- E logo, anos despois non sei porque nos lembramos do nome. E o de "malas" por personalizalo.
Emma-É certo, pensamos "se algún día montamos un garito, chamarémoslle Malas Pécoras".

Atopei varios enlaces na rede sobre o Malas Pécoras, en concreto en Facebook hai un no que comparto gusto polo local cun amigo. A maioría dos comentarios sobre o Malas inciden na simpatía e amabilidade das camareiras. Pensades que a xente non se deu de conta que Santi ten barba debaixo das rastas?

Isa- É que disimula moi ben.
Emma- Si, disimula moi ben.
Isa- É o mago do disimule.
Emma- Mentres non faga unha cola.

Outro dos comentarios que atopei, foi: mil detallitos con los que perder el tiempo. Un deses detallitos eran as pin ups que tedes recortadas nas mesas. Roubásteslles revistas aos vosos irmáns para recortalas?

Isa- De quen era esa revista?
Emma- Dun almanaque, corteinas dun almanaque especial de pin ups.
Isa- Creo que non era dunha revista.
Emma- Non, era dun almanaque.

E as pezas que lle faltan ao barco de Playmobil, onde van?

Emma- O meu irmán, xogando.
Isa- Hai un rapaz que se ofreceu amablemente para restauralo.
Emma- Que conste que dentro aínda ten cousas, o cofe co tesouro e máis cousas.
Isa- Pero o rapaz este, ofreceuse un día a altas horas, entón dicíalle eu: vente a primeira hora e falamos, pero a esa hora nunca chegou a vir.

Hai tempo que a música soa baixa. Botabades de menos as parvadas que di a xente cando está bébeda?

Isa- Traballando non te enteras.
Emma.- Non, non te enteras.
Isa- Non te enteras do que di ou non di a xente, pero en fin, algunha cousa sempre hai, depende da hora.
Emma- Hai que subir a música.

Tamén tedes música en directo. Que días da semana?

Xoves.

Parécevos un bo día para música en directo?

Isa- Si.
Emma- Si.
Isa- Home temos a Ricardo os luns.

Os luns? E parécevos un bo día para poñer música en directo?

Isa-Si, claro
Emma- É o mellor día.

Xa non se pode fumar nos locais. Vedes que a xente beba máis, ou está a xente máis nerviosa?

Emma- É un pesadelo para un fumador.
Isa- Eu vino os primeiros días, que a xente estaba así como pendente: que fago para fumar, necesito fumar, saio fóra, cambio de sitio. Pero logo, todos se foron afacendo, non noto cambios especiais na xente que vén por aquí.
Emma- Máis resfriados, hainos que están sempre fatal.

Os taboleiros de xadrez son para desestresar á xente?

Isa- Si, hahahah
Emma- Senón, imaxina que farían.
Isa- Os mellores están aquí.

Entón por que vexo sempre as mesmas caras?

Isa-Porque os mellores non varían constantemente.
Emma- Teñen unha liga.
Isa- É difícil chegar aí.

Que faces con todos os cartazes que vos pegan na porta e na máquina de tabaco?

Isa- Van para a papeleira, algún pídencho de recordo, dalgún concerto ou cousa así, pero a maioría vai para o papel.

Hai algún ao que lle teñades cariño?

Emma- Algún gardei. Dun concerto ao mellor.
Isa- Si, algún especial.
Emma- Da festa hortera, dos primeiros.
Isa- Tiñan carteis chulos. Teño algún aquí no bar, creo.
Emma- De King Putreak penso que teño algún gravado.

Existe algún grupo de persoas que saian do común dentro da vosa clientela?

Emma- Ui
Isa- Todos son especiais.
Emma- Si, si, todos.

Non hai grupito especial por aí?

Emma- Hhahahahah, hai un moi especial si, moi especial.

Por que?

Emma- Por todos eles.
Isa- Polo variopintos, variados..
Emma- É que iso pode ser, colle moita xente.
Isa- Polo diferentes que son cada un e o ben que se levan.

Vanme matar.

Isa- Normal.

Por último dicide algo, o que queirades.

Isa- Pasácheste.
Emma- Acabas de pasarte.

ENTREVISTA A XCARLOS (deseñador gráfico)

"A cabicha no cu"

De pequeno querías ser rapeiro?

Non, pero....por que o preguntas?

Pregúntocho porque como te chamas XCarlos...

Chámome no DNI José Carlos, pero normalmente asino XCarlos, co X abreviado, simplemente.

Para estar en tantas estar en tantas iniciativas como deseñador, aínda tes en branco o teu perfil do Google. É unha reivindicación do minimalismo?

O perfil do Google?

Si, en Google daslle a un comando e aparece "Mi perfil".

Pero é que non o emprego, pero si teño un debuxo no Google, de todas maneiras non me interesa moito.

Por que tes unha fixación do negro sobre branco e nada máis?

Pois porque case todo o que fago, nos proxectos que eu fago, faise en fotocopia, e en fotocopia, ademais de seren as máis baratas, as cores branco e negro, son as cores máis doadas de reproducir.

Nunca che dixeron que para ser unha persoa tan animada fas uns deseños moi sosos?

Non, heheheh, o certo é que non, imaxino que se trata diso.

Cando dixeches na túa casa cal era o teu traballo, preguntáronche se realmente iso che daba cartos?

Non, porque o certo é que conseguín axiña traballo no deseño gráfico. O unico que me preguntaban se non ía saír na televisión así, porque estudei xornalismo, pero o demais non lles deu problema.

Tes traumas da infancia?

Non, así claros non, non me pasou nada tráxico.

Entón por que debuxas personaxes tan feas?

Porque son eu guapo xa.

Gustaríache ser un personaxe de "Arros cubat"?

Ben, imaxino que si. Ou non, Arros cubat é unha serie de deseñadores, entón sítome identificado con cousas e chistes que fan. Queres que che diga cal deles?

Vale, dimo.

En calquera caso, Xavi non podería ser, é un "hetero-gañán", e estaría entre o deseñador mariquita e o outro deseñador austero.

Buscando o teu nome na rede, o teu nome aparece en varios links, estás a favor do pluriemprego?

E que eu non estou pluriempregado. Teño un traballo polo que me pagan, e logo fago cousas para proxectos nos que estou implciado, e que non cobro, desde hai tempo deixei de cobrar por nada que non sexa o meu traballo. O resto son proxectos nos que esou implicado, non son traballos en sentido extricto. Aínda que si supón algún tipo de capital, pero non pautado laboralmente.

Algunha vez che chamaron "rojo de mierda"?

hahahaha Unha vez chamáronme "rojito de mierda".

Deus bendito, explícame iso.

Pero ti sábelo.

Non, non.

Pois unha vez no Avante, baixaron uns quinquis, ben uns rapados. Estabamos como tres ou catro na parte de abaixo e eles comezaron a tirar cadeiras e tallos, chamáronme a min "rojito de mierda", pero nese momento chegou Carlitos e espantounos, sen tocarlles un pelo, por su posto. Entraron e fuxiron.

Non coñecía esa historia.

Entón porque mo preguntabas?

Pregunto. A ver, tiveches que ir ao hospital despois dalgún dos teus streapteases (estritis)?

eeeeeeeeeeee...de estritis, despois do estritis non.

E fixéronche limpar o chan algunha vez despois dun dos teus espidos integrais?

Xa o limpo eu co meu corpo. Normalmente son eu quen se ten que duchar despois e atopo cabichas no cu e cousas dese tipo.

Véndote a ti mesmo espido, cal é a túa mellor cualidade?

hahahahahahah....realmente nunca me vexo espido. Refíreste cando fago estritis en festas?

Non, cando te ves, simplemente.

Ah, en calquera momento? Pois, no sé, la polla imagino como todo el mundo.

Depilaraste algún día?

Non teño intención, afeito a cara iso si.

Tony Lomba ou Elio Dosantos?

Tony Lomba.

Por que?

Porque se apelida coma min, porque é o máis macarre.

Poden os poetas vivir sen os deseñadores?

Creo que si, de feito viven, outra cousa é que nos levemos ben e se son bo complemento, pero hai moitos poetas que teñen libros que non están deseñados e non hai problema.

Galliano é unha fashion-victim?

HAHAHAHAHAHAHAHA. Primeiro entendín que me preguntabas por Eduardo Galeano.

Non, Galliano.

Xa, xa che entendín Galliano. Non, somos nós máis víctimas del. Non, non é unha fashion.victim.
É un capullo.

Enviaches o teu CV a Dior?

Aínda non, fareino en breve. De todas maneiras, eu son deseñador gráfico, non de moda.

Despois de deseñar o cartaz para o ciclo Black Panthers do Cineclube de Compostela, fixeches o salto do tigre?

Non sei se te fixaches, pero vivimos nunha bufarda e resulta tecnicamente imposible facelo desde a miña cama sen saír ao tellado. Falod esde a experiencia.

Por que non estás ti deseñando a carátula de "O divino ferrete" primeiro filme porno galego?

Porque non mo pediron. De todas maneiras penso que non o faría, porque non creo que sexa un filme porno realmente, paréceme un proxecto ambiguo.

Dime algo, o que queiras.

Estes silencios van quedar gravados e valos reproducir con puntos suspensivos e comentarios, pero non teño nada que dicir. Queres unha cervexa?

Si, moitas grazas.

ENTREVISTA A IVÁN CUEVAS

"OH, QUE SOSO SOY"

Considéraste un friki?

Eu? Non.

Non?

Non. hehehehehe

Pregúntocho porque hai uns anos, recitabas as palabras que a Virxe de Lourdes dixera en occitano á nena Bernadette.

Iso foi culpa dun profesor de linguas románicas minorizadas que nos dixo iso basicamente en gascón: "Io son ero Inmaculada Concepçio" (máis ou menos)

Vale, pero sinceramente, usáches esta historia de recitar en occitano para liarte con alguén?

Non, nunca coñecín a Bernadette.

Entón usabas esta historia para espantar as que non che gustaban.

Tampouco.

Ademais da de Lourdes, sabes algo en asturiano que teña dito a Virxe de Covadonga?

Non, a Virxe de Covadonga cando apareceu penso que aínda se falaba latín por alí ou algo parecido.

Cantaches algunha vez o Asturias patria querida estando piripi?

Siii, na versión oficial e na versión da revolución do 34, Asturias tierra bravía.

Aínda segues a dicir que non es un friki?

Ostia, daquela hai moita xente que é friki se se mide por cantar o Asturias patria querida estando borracho (rise mentres fala)

Por que che gusta tanto dicir a palabra piripi?

Queeee?

Piripi.

Ah, piripi, pois porque explica moi ben o paso previo á borracheira, cando aínda non é tal, e á parte, porque é bonito usar palabras que se usaban hai vinte anos ou trinta.

Ai meu deus, en fin. En Cácabos d´adoquín, na súa presentación dise que naciches no Xixón dos anos oitenta durante o seu desmantelamento económico e industrial. Durante as loitas obreiras daquela, supoño que os traballadores tirarían adoquíns, que se fixo con eles, ampliar a praia de Xixón?

Realmente en Xixón, praticamente non hai rúas con adoquíns.

Entón por que lle chamas Cácabos d´adoquín?

Porque o adoquín é bonito. Ten unha definicón Haro Tecglen sobre o adoquín no seu diccionario de política, onde explicaba o valioso que fora o adoquín para a política e agora se facía o mesmo con valados ou cabinas telefónicas, pero que o resultado era menos poético. O adoquín é bonito. Realmente, nas loitas do naval, o que se tiraban eran cascallos, pedras, madeiras e sobre todo voladores, foguetes.

Hoxe en día de que vive Xixón, de Nacho Vegas ou do Euroyeyé?

Probablemente das prexubilacións aínda a día de hoxe. Hai as prexubilacións dos do naval e as prexubilacións dos mineiros que foron vivir a Xixón. Non sei os datos de Xixón, pero en Asturies, entre mozos desempregados e mozos que non buscaban traballo, había como un 60% da poboación moza.

Explícame este verso do teu libro: "nunca llovió n´añu bisiesto"

Explícamo ti. Carles Riva di que a poesía non se explica. Pero á parte diso, eu penso que máis que pensar que a poesía non se explica, a poesía é un constructo que se fai entre o lector e o autor. Se o lector non ten unha explicación para ese verso, ese verso é fallido.

Insisto, es un friki.

Non, e á parte, díxolle a pota ao caldeiro.

Estou perdendo facultades. Escrebes en asturiano, entón por que a algunhas amigas túas de Asturias lles tes falado en castelán?

Amigas miñas de Asturias? Si, pode ser. Porque a situación sociolingüística de Asturies non é a de Galiza, e mesmo en Galiza hai moitísima xente que fai o propio. Non creo que sexa fácil explicar ese tipo de procesos e non me preocupo moito deles.

Consideras o asturiano (a lingua) como sexi?

Non sei, depende. Nunca liguei en asturiano, de todas maneiras moitas veces escoitei que en galego non se ligaba, e non creo que haxa maior problema.

Ti non tiveches problemas, ou?

Si, pero non pola lingua.

Na web 123people.es, aparece o seguinte: Ivan Cuevas - Email, dirección, número de teléfono, ¡todo!, e despois. La prostitución en la prensa gallega a examen. ´É unha maneira túa de anunciarte?

Deberías fiarte de webs mellores que esa. É un traballo, basicamente. É unha análise do tratamento da prostitución na prensa galega. Non ten máis ca iso.

Participas das redes sociais?

Non.

En ningunha?

Depende do que entendas por redes sociais, pero penso que non. Nas redes sociais reais si, nas virtuais non.

É que hai un Iván Cuevas en Facebook. Es ti?

Non, pero hai 17 que se chaman coma ti que tes de amigos.

Cantos idiomas falas?

Ben?

A ver, cantos idiomas falas?

Pois para defenderme, un, dous, tres, catro, cinco, seis, sete...sete.

Sete idiomas?

Si, oito se contas galego-portugués por separado.

Dáche tempo a atendelos a todos?

Non, por iso dicía se preguntabas se os falaba ben.

Los Berrones ou Nosoträsh?

Los Berrones claramente

E Nosoträsh?

Son horteras. A min gustábanme Undershakers.

Es membro fundador do Cineclube.

Iso din.

Si?

Siiii.

Seguro?

Si.

Por que hai tempo mesmo dubidabas da túa presenza nos papeis da fundación.

Nooon, en absoluto, eu estou nos papeis da fundación, dubido da miña existencia no rexistro de cargos actuais.

Tes traducidos moitos subtítulos do inglés ao galego e do francés.

Moitos non, algún.

É dicir, podemos dicir que tes un bo dominio de varias linguas como dixemos antes.

Ben, deféndome.

Entón, por que te trabas tanto cando falas?

Por que ás veces, custa atopar as palabras precisas. Á parte, quizais é mellor trabarse un pouco e falar máis lento, que non falar máis rápido e dicir tonterías.

Do ron con cola ao licor café, do licor café ao vermúz, do vermúz a Iniciativa Internacionalista. Despois de Iniciativa Internacionalista, cal será a túa nova afección?

Vexo que o teu servizo de intelixencia funciona mal. Nunca abandonei o ron con cola, e nunca dei un apoio público máis que á legalización de Iniciativa Internacionalista.

Ergues o puño dereito cando soa a internacional, por que? Por si las moscas?

Por que o puño que se ergue coa Internacional é para bater. E eu son destro.

Falo por iso ou é un sinal de cómo van os tempos para a esquerda?

Non, fágoo por iso e porque nunca entendín o feito de que hai que erguer o puño esquerdo, precisamente érguese un puño para bater.

Por último, dime algo, o que tu queiras.

Algo, o que tu queiras.

ENTREVISTA A D.J. Чапаев (CHAPAEV)

(dedicado a Gloria)

Si amigos e amigas, temos unha nova excusa para aparecer outra volta máis. Esta vez achegámonos a un elemento aparecido hai pouco dentro dese gremio case inaccesible (insoportable?) que se auto-nomean a si mesmos D.J. (dillei) ou cabaleiros do disco (disc jockey) pero que para a inmensa maioría veñen sendo os "pincha", aínda que lles doa. O elemento en cuestión chámase D.J. Чапаев (Chapaev). Por que se chama así? Porque o mesmo que o rito cristián do bautismo, na Sacrosanta Igrexa do Pinchazo hai que circuncidar o nome antes do ora et labora que é o chunda-chunda. Que conste que poñer o nome en cirílico foi condición para acceder ao entrevistado.

Tachánnnnnnnnnnnnn (xuro que a gravación comeza así)

Muy bien. Vamos a ver
Buenas noches. Primero buenas noches.

Vale. A pregunta é obvia, agora que xa pinchas e lle sacas rendemento á cantidade de pasta que metiches en discos, CDeses, etc, vas deixar de roñar que nunca che publican nada?

A quién?

A tus amigos por ejemplo?

Mis amigos no me pueden publicar nada la mayoría de ellos huhu (risa sardónica)

Onde che fan o peiteado/peinado?

Tenía un peluquero, que era el de toda la familia, justamente vivo encima de donde tenía el negocio, y cuando se retiró yo tenía 16 años y decidí no volver al peluquero nunca.

Por iso tes unha máquina e te rapas ti mesmo?

Sí, la misma que me pides cada tres meses.

David Hasselhoff ou Marc Singer?

Slurrrrppp (pingaba licor café) Esta es dura.

Máis que a miña cara? (este é o meu blog!)

No sabría decir. Marc Singer hizo el señor de las bestias y David Hasselhoff el video de Loking for freedom, así que empate.

Que aportas ti que non aportan outras persoas que pinchan (outros dilleis)?

No mucho, la verdad. Soy igual de borde y tampoco pongo las canciones que me piden (e para esta resposta estiven esperando un silencio de 25 segundos?)

Este traballo sérveche para o teu máster en literatura comparada?

Obviamente, no.

Quen é o teu etilista?

Yo mismo.

Así che vai.

Ya te digo.

Chapaev era un soldado soviético e ti collíches o seu nome.

No solo era un soldado soviético, también es un juego de tablero inspirado en el mismo soldado soviético, parecido a las damas, pero las fichas se lanzan que es más divertido que jugar con el intelecto.

Perfecto, ti colliches o nome dese soldado...

Sí, sí.

Tan mal che caía?

Pobriño, primero desaparece nadando en el océano y ahora yo tomo su nombre.

Por que só che veñen os teus amigos ás túas pinchadas?

Por lástima?

Seguro?

No sé, cuando me pongo a pinchar, normalmente la gente que no conozco se va del bar. A lo mejor debería plantearme algo.

É certo que o que che pagan non o gastas en alcol?

Relativamente, no lo gasto en alcol en la misma noche. Pero en la siguiente cae todo.

Non lle dás nada aos teus gatos?

Mis gatos, después de mis discos se llevan el mayor tanto por ciento de mis ingresos.

Cantas veces che poden chamar mariquita nunha soa noite de pinchada?

Habitualmente ningunha. Hipi, heavy, jioborde (sic)

Por que?

No sé, la gente es así.

Volvendo a Chapaev, xa sabemos que era soldado do Exército Vermello, pero dentro do mundo D.J. (dillei), quen son os "brancos"?

(risa contida) Hablamos de mencheviques? (con frikis así dá gusto)

Por exemplo?

Yo que sé. La poesía gallega. (oooooooooosssssssssstiaaaaaaaaaaaasssssssssssssssssssss)

Sen dicir nomes?

Así, en genérico.

Con quen non quererías pinchar?

Se puede hablar de madres en tu blog?

Si.

Censurado.

Dime algo, o que queiras.

Prométeme no volver a entrar en el salón de mi casa con un mechero en una mano y un spray en la otra.

ENTREVISTA A DIEGO AMEIXEIRAS

-Rícheste moito mentres escribías Asasinato no Consello Nacional?

Non demasiado. Rin bastante máis vendo esa gran película chamada “Supersalidos”.

-Somos a nación de nacionciñas ou somos a NACIONCIÑA?

Agora mesmo non teño o estatuto a man. Espera que miro.

-Hai que ter moita imaxinación para poñer a Xelmírez como líder da UPG. Non quedaba mellor no cabildo catedralicio e en pedra? (colle a pregunta como che pete)

Diego Xelmírez ten unha biografía moi interesante, pero en comparación con Dieguito El Malo non ten nada que facer. Hai tempo lin en El País que antes de atracar un supermercado a punta de pistola estivera “tomando tres cañas en un bar próximo y haciendo bromas sobre las mujeres”.

-O protagonista, Cudeiro estivo nos EUA, onde coñeceu nos noventa á raíña do indie, Kim Gordon. Non obstante, debo lembrar que por aqueles tempos Christina Rosenvinge andaba por alí tamén, e ben perto do grupo de Gordon. Como é que se che escapou ese detalle? Non querías traumatizar a Cudeiro ou non te querías traumatizar ti?

A falta de Mia Zapata, á que admiraba moito, Cudeiro tivo que conformarse con Kim Gordon, que tampouco está nada mal. Seguirei o teu consello e intentarei relacionalo con Christina Rosenvinge en futuras entregas.

-Deixando as cousas serias e entrando en materia: vives do conto?

Un respeto, entrevistador.

-Un dos teus traballos é o de dialoguista. En Matalobos a cantos lobos lle tiveches que poñer o pelello de ovella?

Carmelo Matalobos é unha gran referente para a delincuencia galega. Téñolle moito respeto. Sen camisa marca máis abdominais que Cristiano Ronaldo.

-Escribirías un guión de serie negra co padre Casares como asasino en serie nunha matanza garrula?

Mellor un biopic de Marcial Maciel. Éxito asegurado.

-Sen saír do tema clerical: non che pareceu litúrxica a inauguración da biblioteca da Cidade da Cultura?

Normal. O raro sería que montasen unha festa de camisetas molladas.


-Mirando na rede na procura de información, atopei un enlace que dicía: “La filmografia de Diego Ameixeiras en DeCine21, su trayectoria profesional, biografia y detalles sobre las peliculas de Diego Ameixeiras”. Logo, mirando ben, era a túa participación no guión do filme “18 Comidas”. Á parte de que o título dá para pensar, en que pensabas cando escribías o guión?

Agora mesmo non o recordo. Estaba con Jorge Coira e Araceli Gonda tomando café, exprimíndonos o cerebro coa criatura. En canto á túa alusión ao título, sei onde queres chegar. Podendo, estarás de acordo comigo en que sería unha excelente media semanal.

-Naciches en Laussane, Suíza, logo es extracomunitario, sendo así por que te fixeches escritor e non futbolista?

Intentei ser xogador de fútbol cando tiña nove anos, pero con resultados nefastos. O meu referente era aquel escocés mítico chamado Steve Archibald.

-Cando recolliches o premio Xerais, citaches a Álvarez Rabo coa frase: "Prefiro a palabra dunha muller ao discurso dun home. Non sabedes o que me gustaría ter nacido muller e, por suposto, ser lesbiana". Con esta frase, recibiches máis ameazas que co libro de Asasinato…?

Nada importante. As normais nestes casos.

-A min vasme facer dous favores: a) define o postfracaso e b) o postfracaso é un postureo?

Os postfracasados honestos saben que ese desgoberno interior non é un postureo. Hai que sentilo, como a Terremoto de Jerez por bulerías.

-Imaxínaste a Baltar gobernando Oregón?

Baltar goberna Ourense. En Oregón, polo contrario, gran parte da veciñanza ten como referente político a “Los Solidarios”.

-A quen lle habería que botar Mao? (colle a pregunta como che pete)

Ao Mao Chester United.

-Xa por último, dime algo…sucio…

Mellor non, que este blog visítano moitos nenos.

ENTREVISTA A CRIS G. PARGA

FALABRA DE CRIS


"Eu non sei contar chistes"
Cris G. Parga

Que fan Heidegger, Savater e Sánchez Dragó nunha illa deserta?
De que falarían?

Que farían?
(odio a moda esta de merda dos silencios, vou cobrar por eles) Falar de máis.

Falar de máis? E logo non se animarían a un "trenecito"?
Supoño que Dragó si, pero Savater non sei se o permitiría. Se tal habería unha persecución.

Pero se houbese un trenecido, quen sería o do medio?
hehehehehehehe...ningún, iso é como o chiste, non poden ir dous e caer o do medio. HIHIHI, non poden ir dous nun tren e caer o do medio.

En Non conciliados publicaches un artigo Re(x)istencia, con X. Ti es pasiva ou es activa?
Polo da resistencia? Pois as dúas cousas, non hai que escoller.

Eu dicía pola X, pero en fin.
hhihihihin non pois as dúas cousas hihihi

O 14 de abril de 2010 participaches nun congreso sobre filosofía e cinema, na Universidade de Salamanca.
Rebuscaches moito...

A ponencia titulábase Víctor Erice El sol del membrillo.
Si

Pensas que hai moita palla mental no cinema?
Si, si, pero hai moita palla mental no cinema, na literatura, no xornalismo...

Grazas. E na filosofía?
Na filosofía sobre todo.

E no cinema filosófico?
Non falaría de cinema filosófico, falaría de ensaio cinematográfico. A que lle chamas ti filosofía para falar de cinema filosófico? Aínda non teño claro o que é a filosofía, non hai unha definición única de filosofía como para entender o que é cinema filosófico. Calquera filme pode ser cinema filosófico. En calquera filme podes atopar unha parte filosófica.

Revolución, morte ou pementos do couto?
(risas e máis rísas e un silencioooo...)Home, a morte é necesario, non é para escoller, morrer imos morrer todos, e como a revolución se pode escoller pois a revolución. Os pementos do couto son contixentes, a revolución é necesaria. Os pementos poden existir ou non existir. A revolución é precisa, hai que buscala.

Pobres pementos.
Os pementos son xenéticos, están aí.

Como comezaría unha ponencia túa que se titule O Sol do Churrasco?
(SILENCIOS Y RESPUESTAS A LA GALLEGA ANTES DE LA RESPUESTA) (MÁIS SILENCIOS)Falaría sobre...o churrasco como metáfora de pensamento.

Un pensamento moi proteínico, non?
Claro, por suposto...non, sería moi material, pola carne, contundente. Hai que partir, das condicións materiais fundamentan o pensamento, precisamente falamos sobre unha ponencia sobre o churrasco, entón o churrasco...

Hai que fomentalo.
Hai que fomentalo, pero se falo do churrasco falaría como materia que condiciona o pensamento. Eu se falara do churrasco non falaría da comida en si, senón do que o churrasco propicia. Se estás comendo churrasco é que estás nunha sociedade que o pode permitir. "As condicións materias do churrasco" sería iso.

É dicir, cara o materialismo dialéctico polo churrasco nou pola dialéctica do churrasco?
Ambas as cousas.

Volvendo ao Re(x)istencia, existe a erótica do contrapoder?
Por suposto.

Por iso existen os perroflautas?
Non son nada eróticos os perroflautas.

Hai moitas chavalas que son perroflautas.
Pero eu non asocio contrapoder contra os perroflautas, nunca.

A ti ponche o contrapoder?
Si.

Nese mesmo texto citas a un autor que se chama Frederic Jameson, que di que a apatía cidadá é un dos trazos que distinguen ás sociedades democráticas que son pantallas do estado totalitario que vivimos hoxe en día. Ti como defines o estado actual, totalitario ou policial?
É que precisamente no texto falo diso. En teoría vivimos nunha democracia. Pero esas democracias o que fan é dar unha ilusiónn de liberdade. Non é totalitarismo ao seu uso tal como se entendían nos estalinistas, fascismo ou nazismo que é o que se entende vulgarmente com totalistarismo, pero o que as democracias occidentais tenden cara unha ilusión de liberdade. Aí está a policía para reprimir, hai unha liberdade para consumir pero para actuar estás restrinxido.

Cando colliches as palabras de Jameson, non tiñas medo que se riran del por ter un nome tan etílico?
Non, aínda lle dá máis valor e é un whisky moi bo.

Nese mesmo texto dise que os ideólogos do sistema teñen previstas as insurxencias. Hai moito guai bocazas ou moito quintacolumnista?
Bocazas hai moitos, pero penso que os quintacolumnistas serían personaxes moito máis respetables que os guais bocazas.

Pensas que hai moito máis guai bocazas?
Si, si.

O quintacolumnista é un contrapoder do contrapoder?
Si, pode ser unha boa definición.

Curso de especialización en Historia. Teoría de las humanidades y las ciencias sociales. Estabas como admitida e non como bolseira. Que chiste contaches para que non te collesen?
Supoño que lles podería contar o chiste fenomenolóxico por excelencia


Chiste fenomenolóxico


As cousas son o que parecen, o que nos parecen a cada un de nós.

Que fan xuntos nunha sauna Nietzsche e Stalin?
Afeitarse o bigote, ou refreghar mostachos, como queiras.

Volvendo ao cinema, fixeches algún cálculo estimado do consumo etílico dos teus colegas cinéfilos?
Non, nunca me gustaron moito as estatísticas.

Pero a que asustan?
Non, na sociedade galega na que vivo é bastante normal.

Pois imaxina que hai unha lei seca en Compostela...
Iso é algo impensable, en tal caso restrinxirían os lugares onde beber pero o outro é impensable.

E agora continúa este chiste: Van dous filósofos nunha moto...
É que iso non é un chiste ou é un chiste real que ten continuación? Non podo facer chistes, cóntoos pero xa veñen feitos.

Conta agora o chiste de verdade

Chiste de verdade

ENTREVISTA XIANA ARIAS REGO

Poesía eres tú o por el culo te reconocen?

(Nunca un silencio falou tanto)

Home...conta ata cinco...

Un, dous, tres, catro...ah, vale... eeeeeeeee....Ademais de xornalismo e poesía, fas natación?

Non.

O teu primeiro libro titulábase ortigas, castigábante moito na escola?

Non, non moito. Unha vez chamáronme "culito de mal asiento" unha profesora que se chamaba dona "Josefa", e o profesor de terceiro de EGB que se chamaba "Chaquetas", pois botábame de clase moi amiúdo. Peor eu facía porque me botase pois se te portabas mal e eras neno dábache coa regra de plástico, se eras unha nena botábate para fóra, e xogabamos ás cartas.

Entón, non fas natación.

Non, fun unha vez a Santa Isabel e no verán fun con Xosé Carlos ao Multiusos.

Esta pregunta facíacha porque no primeiro verso do primeiro poema do teu primeiro libro, pos "socorrismo laura". A ti molábache laura ou os calambres eran de mentira?

A cousa é que a min de pequena non me gustaba nada a auga, entón aprendín a nadar á forza, porque o meu pai me colleu e me meteu nun pozo que había na casa dos meus avós e cun pneumático ata que aprendín a nadar.

O segundo libro teu titúlase acusación. Entón, cando sacaches o libro, cantas persoas che preguntaron se estabas enfadada con eles/as?

Pois cando saquei o libro ningunha, pero tempo despois a miña nai dixo que o pasara mal.

Podo preguntar por que?

Non, non podes.

A pregunta anterior de Acusación vai en relación cunha entrevista que che fixeran no Galicia Hoxe, o 4 do 11 do 2008. A entrevista titulábase mover os marcos. Es filla única?

Si.

Sendo filla única non tes problemas coas herencias, non?

Sobre todo tampouco hai tanto que herdar, só un piso que lle deron a miña nai.

Nesa mesma entrevista dicías que acusación era "o novo artefacto que estabas preparando". Alguén te chamou para volverche preguntar se estabas enfadada con el/ela?

Non. A verdade é que nunca me preguntaron iso.

Entrando na túa faceta de xornalista, ti tes coche?

Máis ou menos.

Que tería que facer un entrevistado/a para que o/a meteses no maleteiro do coche e o/a botases ao mar/a?

Ai dios, Moncho...

Seguindo co xornalismo, a quen non convidarías a tomar algo?

A Sánchez Izquierdo

Que farías por ir a Corea do Norte?

Que faría por ir? Deusssss

Antes de nada, gústache Corea do Norte?

Si claro.

E o seu líder?

Non sei.

Dentro da temática política que prefires tortilla ou sushi?

Churrasco.

Na túa faceta de membro do Cineclube de Compostela, estarías de acordo coa proxección de filmes porno?

(os silencios dan moito medo) Depende do filme.

Que tería que ter un filme para ser proxectable?

Que fora bo.

E dentro disto, hai parámetros?

Non sei se son parámetros, ou que son, pero hai películas que merece a pena poñelas no CC e hainas que non.

Consideras que fai falta máis presencia feminina no CC?

(odio os silencios) Considero que xa está ben de pensalo todo en cotas.

Cres que cambiaría pouco a cousa se houbese unha muller presidenta do CC?

Pois depende da muller. Depende da persoa, imaxina por un momento que Isabel Coixet fose presidenta do CC.

Como defines as reunións do CC?

Que tal a túa nai, neno?

Non teño.

Pois iso.

Participaches en publicacións como Pirata, Non conciliados...e todas elas sen dereitos de autor. Ti non queres ser rica?

Non.

Entón que?

Oxala que non teña ninguén que pensar nesta pregunta.

Cogomelos ou churrasco?

Churrasco.

Non che gustan os cogomelos?

Son bastante imbéciles.

E os gnomos?

Os gnomos si molan, teño un amigo que parece un gnomo.

Agora di algo.

Algo.